Astrologia jest jedną z najstarszych dziedzin ludzkiej wiedzy. Opiera się ona na kilku tysiącach lat obserwacji i badań. Jest to wiedza praktyczna, której przedmiotem jest wpływ makrokosmosu na mikrokosmos, jakim jest człowiek.
Słowo astrologia pochodzi ze starożytnego języka greckiego i oznacza dosłownie „naukę o gwiazdach”. Jednak te „gwiazdy” są jedynie symbolem kosmicznego otoczenia Ziemi. Astrologia jest nauką, podobnie jak naukami są między innymi psychologia, socjologia, antropologia i biologia.
Najbardziej zbliżona jest do psychologii. Obie są naukami humanistycznymi i empirycznymi. Obie zajmują się naturą ludzką, badaniem mechanizmów i praw rządzących zjawiskami psychicznymi oraz zachowaniem człowieka. W kręgu zainteresowań obu tych nauk znajdują się procesy poznawcze, rozwój psychiczny, struktura osobowości, komunikacja i relacje z innymi ludźmi. Obie też podlegają pewnej ewolucji, chociaż w większym stopniu dotyczy to psychologii, jako nauki o wiele, wiele młodszej.
Zasadniczą jednak różnicą między nimi jest czynnik, który wpływa na zachowanie i funkcje życiowe człowieka. Astrologia zakłada bowiem związek między aktywnością i psychiką danej osoby a zjawiskami zachodzącymi we wszechświecie.
Psychologia ze swej strony również przedstawia metody czy elementy, które nie są możliwe do zweryfikowania „laboratoryjnie”, jak w fizyce lub chemii. Freud, Watson, Rogers czy Maslow mieli różne poglądy na osobowość. Co więcej, między podstawowymi kierunkami, psychoanalizą, behawioryzmem i psychologią humanistyczną istnieją ogromne różnice. Można nie akceptować charakterystyki Wenus, Merkurego czy Saturna, ale w podobny sposób można nie zgadzać się z takimi hipotetycznymi konstrukcjami psychologicznymi jak Id, Superego czy Libido.
Astrologia nie jest i nie była związana z żadnym systemem filozoficznym czy religijnym i dlatego też przetrwała przez tak długi czas. Jest ona nauką, którą można sprawdzić w praktyce.